Lieve mamma,
Ik kan het zelf nog niet geloven maar 2 weken geleden was het alweer 15 jaar geleden dat je bent overleden...ik was zelf nog maar 4 jaar,te klein om veel van je te herinneren.Ik herinner me genoeg,alleen helaas niet de leuke momenten..Wat zou ik graag een beeld willen zien dat wij samen waren,dat ik je liefde als moeder voel...daar zou ik alles voor over hebben,een warme knuffel van mijn echte mammie...en je geur ruiken..je stem horen...je haren...jouw handen vergelijken met de mijne...adviezen krijgen...bij je kunnen huilen...in je kruipen...samen winkelen...je schoenen passen :-)lekker lachen ....Jeetje wat zou ik dat heerlijk vinden....kwam je nog maar eens in mijn dromen voor...ik weet je er bent of oma&opa...ik voel het maar ik vind het zo jammer!mensen kunnen zich niet voorstellen dat je zelfs na 15 jaar nog veel verdriet hebt..dan zeggen ze:'oh...al 15 jaar geleden'nou voor mij voelt het alsof het vorig jaar was..En de vraag 'waarom?' zit er nog steeds....af en toe vraag ik me wel eens af of ik die 35 jaar wel zal halen,jou leeftijd toen...en het klinkt misschien raar maar ik ben niet bang...want ik weet dat ik je dan eindelijk zal ontmoeten...ik wou dat het thuis ook eens op rolletjes zou gaan...dat papa nu eindelijk eens gelukkig wordt met een leuke vrouw,dat geeft wat meer rust in huis...dat het eens gezellig wordt thuis en niet meer tegen kerst, sinterklaas en nieuwjaar ophikken...of met moederdag dat iedereen de stad ingaat kadootjes kopen en wij een mooie plant/bloemetje kopen voor het graf..Volgende maand gaan we je opnieuw begraven,dat wordt best moeilijk en daar kijken we allemaal tegen op;papa, niels, robert en ik..tis namelijk 15 jaar geleden en dat houdt in dat de huurgraven worden 'geruimd'maar we gaan een heel mooi nieuw graf uitkiezen,naar jou smaak,met veel gele kleuren,want daar hield je van toch?God mam,wat mis ik je!!!!!!!!Was je maar hier!!!!!!!!!ik hou van je voor altijd en denk nog elke dag aan je..........heel veel dikke zoenen knuffels en liefs van je dochter