lieve pa,

ik zou wel willen schreeuwen, willen janken, gewoon boos worden op alles en iederen, elke dag moet ik aan je denken en steeds meer ga ik je missen, ik heb nog zoveel vragen, vragen waar nooit meer een antwoord op komt, vragen van de kinderen waar ik ook geen antwoord op kan geven. het doet pijn als ze willen weten waarom jij nu moest gaan, want het ging toch weer goed met je?? maar hoe moet je nu aan een kind uitleggen dat het leven niet eerlijk in elkaar zit, in elk geval gaat het leven gewoon verder, ook al is het dan zonder jou steun je goede raad en liefde, en ook al gaat het soms moeilijk we komer er wel, omdat ergens om een hoekje je nog steeds meekijkt, en ons een duwtje in de goede richting geeft. alle liefs van de wereld

pietje