Iedere dag kan je wel zien hoe of ik je mis. Je alleen voelen, daar weet ik nu wel van mee te praten.Zoals beloofd ga ik door.Gisteren was je broer Cees die ook boven bij je is jarig.Ik ben gister met ons jongetje naar je toe geweest op je plekje op de begraafplaats.Daar sta je dan met een eigen gevoel.Bedankt Bertus dat je ons kind de kracht hebt gegeven om weer thuis te komen.Daar heb je volgens mij wat mee gedaan, als je kan blijf dat maar doen ook naar onze dochter de kinderen missen ook hun vader erg. Onze zoon 32 jaar heeft als een klein kind staan huilen dat hij binnen kwam ik kan op zo`n moment eigenlijk niks meer.
Opgelucht dat ik het op deze manier aan je kan vertellen.
Met alle hoop dat je dit kunt lezen vanaf waar je nu bent.
Als ik kon toveren had ik je terug geroepen zonder die asbestkanker natuurlijk.
Het is jammer dat ik dat niet kan.
Zo lieve Bertus dit was het voor nu en ik schrijf je weer ok.
Veel liefs van ons allemaal.
Je vrouwtje Marian